Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

ΒΙΤΑΜΙΝΗ D η θαυματουργός και ζωοποιός!

ΒΙΤΑΜΙΝΗ D η θαυματουργός και ζωοποιός!

Η ανεπάρκεια της Βιταμίνης σχετίζεται με πολλά αυτοάνοσα νοσήματα


Μην ξεχνάτε να πάρετε ότι η φύση προσφέρει άφθονα, τον ήλιο!
Σχηματισμός της Βιταμίνης D
Τελευταία γίνεται πολύ συζήτηση για την πολλαπλή χρησιμότητα της βιταμίνης D και την σχέση της τόσο με το ανοσοποιητικό σύστημα όσο και με το ενδοκρινολογικό σύστημα. Έχει συσχετισθεί η ανεπάρκεια σε βιταμίνη D καθώς και τα χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης D με κατάθλιψη, εκδήλωση πολυάριθμων αυτοάνοσων νοσημάτων μεταξύ των οποίων θυρεοειδίτιδα Hashimoto, ρευματοειδή αρθρίτιδα, ψωρίαση, σκλήρυνση κατά πλάκας,  λεύκη, δερματίτιδες, νόσο Crohn και ελκώδη κολίτιδα, ενώ έχει ειπωθεί ακόμη και η συμβολή της στην εμφάνιση συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών αλλά και υπογονιμότητας. Παρόλο που μέχρι τώρα λίγα πράγματα γνωρίζουμε για τους πιθανούς της ρόλους ενώ μας απασχολούσε μόνο η σχέση της με τα οστά και την προστασία τους από διάφορες παθήσεις αυτών και κυρίως η οστεοπόρωση και οι ραχίτιδες. Έχει χαρακτηριστεί ως αντιοξειδωτική, ως αντικαρκινογόνος, ως αντιγηραντική, ως αντιοστεοπορωτική, ως «αναγεννητική», ως «αντικαταθλιπτική ουσία»,ως «αντιφλεγμονώδης» τελευταία όμως έχει χαρακτηριστεί ως «αντιπαχυντική ουσία»! Μια πολύ πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ‘Journal of Adolescent Health’ απέδειξε ότι χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D είναι συνήθη και σε παχύσαρκους έφηβους. Στην μελέτη εξετάστηκαν 68 παχύσαρκοι έφηβοι και διαπιστώθηκαν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D σε όλες τις νέες και στο 91% των νέων. Μετά από αγωγή μετρήθηκαν πάλι τα επίπεδα βιταμίνης D σε 43 από αυτούς τους νέους και αν και γενικά αυξάνονταν, φυσιολογικά επίπεδα είχε το 28% των συμμετεχόντων. Στους υπόλοιπους, επαναλαμβανόμενοι γύροι αγωγής με βιταμίνη D δεν επανέφεραν τα επίπεδα στο φυσιολογικό, γεγονός που ανησυχεί τους μελετητές.
Ο ήλιος πηγή ζωής για τον άνθρωπο
Η έλλειψη απάντησης στην αγωγή από τους εφήβους πιθανώς να οφείλεται στο ότι η βιταμίνη D απομονώνεται στο λίπος, δηλώνουν οι μελετητές. Ο Dr. Zeev Harel, του παιδικού νοσοκομείου Hasbro στην Providence, δήλωσε ότι η εμφάνιση χαμηλών επιπέδων βιταμίνης D στους παχύσαρκους εφήβους της έρευνας είναι μεγαλύτερη από αυτή που είχε αναφερθεί προηγουμένως για τη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα. Επιπλέον προσθέτει ότι η σχέση μεταξύ παχυσαρκίας και χαμηλών επιπέδων βιταμίνης D ενδεχομένως να είναι έμμεση, προκύπτοντας από το ότι οι παχύσαρκοι έχουν λιγότερες εξωτερικές δραστηριότητες και επομένως λιγότερη έκθεση στον ήλιο. Είναι επίσης πιθανόν οι παχύσαρκοι να μην καταναλώνουν αρκετές τροφές που να περιέχουν βιταμίνη D.

Που κρύβεται η Βιταμίνη D
Η Βιταμίνη D ζωοποιός, μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης πολλών παθήσεων 
Μια άλλη πιθανή εξήγηση όμως, από την σκοπιά του ενδοκρινολόγου, θα μπορούσε να είναι ότι η παχυσαρκία έχει αποδειχθεί πλέον από πολυάριθμες μελέτες  ότι είναι μια «μικρού βαθμού φλεγμονή» και ο λιπώδης ιστός ως ενδοκρινής αδένας παράγει ουσίες «φλεγμονώδεις» και ίσως να σχετίζεται και με το ανοσοποιητικό, επομένως η ίδια η φλεγμονή ενδεχομένως να σχετίζεται με τα χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης D




Η θαυματουργή Βιταμίνη D





Οι ερευνητές προτείνουν να μετράμε συχνότερα τα επίπεδα της βιταμίνης D και κυρίως της 25ΟΗ VIT D3 ιδιαίτερα στους παχύσαρκους εφήβους, ωστόσο σίγουρα θα χρειαστεί να γίνουν περισσότερες μελέτες που θα καθορίζουν αν η ανάκτηση φυσιολογικών επιπέδων βιταμίνης D θα μπορούσε να μειώσει τους κινδύνους υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως και άλλων παθήσεων που έχουν περιγραφεί με την ελάττωσης βιταμίνης D.


Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010

Φαρμακευτική θεραπεία της παχυσαρκίας






Φαρμακευτική θεραπεία της παχυσαρκίας
Η παχυσαρκία είναι ένα μείζον διεθνές πρόβλημα με αυξητικές τάσεις. Το ποσοστό των παχύσαρκων ατόμων στις ΗΠΑ από 14% το 1976 άγγιξε το 33,5% το 2000. Πολλά ιατρικά προβλήματα σχετίζονται με την παχυσαρκία. Έτσι, οι παχύσαρκοι άνδρες και γυναίκες έχουν αυξημένο κίνδυνο για τα εξής:
• Μειωμένο προσδόκιμο επιβίωσης
• Σακχαρώδη διαβήτη
• Λίθους στη χοληδόχο κύστη
• Υπέρταση
• Οστεοαρθρίτιδα
• Στεφανιαία Νόσο
• Δυσλιπιδαιμία
• Εγκεφαλικό επεισόδιο
• Άπνοια ύπνου
• Καρκίνο παχέος εντέρου και προστάτη στους άνδρες, καρκίνο μήτρας και χοληδόχου κύστης στις γυναίκες
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι οι πρώτες ενέργειες για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας έχουν να κάνει με αλλαγές στην διατροφική συμπεριφορά, την κοινώς λεγόμενη δίαιτα και την άσκηση. Εφόσον αυτά αποτύχουν, περνούμε στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας με φάρμακα, πάντα όμως σε συνδυασμό με δίαιτα και άσκηση. Καταστάσεις στις οποίες η θεραπεία με φάρμακα είναι κατάλληλη είναι οι εξής: Άτομα με δείκτη μάζας σώματος πάνω από 30 (βάρος σε κιλά δια το ύψος σε μέτρα στο τετράγωνο) καθώς και άτομα με δείκτη μάζας σώματος μεταξύ 27 και 30, τα οποία έχουν άλλα ιατρικά προβλήματα, όπως διαβήτη, υψηλή χοληστερόλη, ή υπέρταση.
Ο στόχος του προγράμματος μείωσης του βάρους είναι απώλεια μεγαλύτερη από 2 κιλά τον πρώτο μήνα για να συνεχιστεί η θεραπεία ενώ καλή ανταπόκριση στη θεραπεία θεωρείται απώλεια 10% με 15%. Απώλεια μεγαλύτερη από 15% θεωρείται ότι αποτελεί εξαιρετική ανταπόκριση στην θεραπεία.
Υπάρχουν δύο φάρμακα διαθέσιμα στην αγορά. Η σιμπουτραμίνη δρα ανασταλτικά στην όρεξη και είναι αποτελεσματική σε μεγάλο ποσοστό. Η προτεινόμενη αρχική δόση είναι 5 με 10 mg την ημέρα. Σε άτομα που συμπληρώνουν ένα χρόνο θεραπείας, ο μέσος όρος απώλειας βάρους είναι 10% του αρχικού βάρους σώματος. Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν αϋπνία, ξηροστομία και δυσκοιλιότητα. Πρέπει να παρακολουθείται η αρτηριακή πίεση κατά την διάρκεια της θεραπείας. Δεν συστήνεται σε άτομα με ιστορικό καρδιακής νόσου ή εγκεφαλικού. Η ορλιστάτη είναι ένα φάρμακο που μειώνει την απορρόφηση του λίπους. Λαμβάνεται μαζί με το φαγητό και μπορεί να παραληφθεί εάν το γεύμα δεν έχει λιπαρά. Μετά από ένα χρόνο θεραπείας, η μέση απώλεια βάρους είναι 8 με 10% του αρχικού βάρους σώματος. Παρενέργειες παρατηρούνται στο 10 με 15% των ατόμων και περιλαμβάνουν στομαχικές διαταραχές, αέρια, διάρροια.

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ, Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ: Ο ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ





ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ, Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ: Ο ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ

Σαν υπογονιμότητα ορίζεται η αδυναμία ενός ζευγαριού να επιτύχει εγκυμοσύνη μετά από έναν χρόνο ελέυθερων επαφών. Στις ΗΠΑ κάθε έτος το 15% των ζευγαριών που προσπαθούν να επιτύχουν εγκυμοσύνη δεν το καταφέρνουν. Ανάλογο ποσοστό ισχύει και στην Ευρώπη με αυξητικές μάλιστα τάσεις.
Μεταξύ όλων των περιπτώσεων υπογονιμότητας, το 20% αποδίδεται στον άνδρα (ανδρικός παράγων), το 40% στη γυναίκα και το 30% και στους δύο. Σε ένα 15% των ζευγαριών, η αιτία της υπογονιμότητας δεν μπορεί να εντοπιστεί (ανεξήγητη υπογονιμότητα).
Η γονιμότητα στον άνδρα απαιτεί φυσιολογική λειτουργία του υποθαλάμου, της υπόφυσης και των όρχεων. Η εκτίμηση της ανδρικής υπογονιμότητας θα ψάξει μία υποκείμενη αιτία για την κατάλληλη θεραπεία, ξεκινώντας από το ιστορικό, την φυσική εξέταση και την εξέταση του σπέρματος.
Από το ιστορικό θα αναζητήσουμε διαταραχές κατά την εφηβεία, λοιμώξεις, χειρουργικές επεμβάσεις, φάρμακα, έκθεση σε συγκεκριμένους περιβαλλοντολογικούς παράγοντες (αλκοόλ, ραδιενέργεια, κάπνισμα, χημειοθεραπεία, στεροειδή, τοξικά χημικά) καθώς και προηγούμενες εξετάσεις γονιμότητας. Η φυσική εξέταση περιλαμβάνει μέτρηση ύψους-βάρους, εκτίμηση της κατανομής του λίπους και των μυών του σώματος, επισκόπηση του δέρματος, της τριχοφυΐας, των γεννητικών οργάνων και των μαστών. Ειδική προσοχή πρέπει να δοθεί στις εκδηλώσεις έλλειψης τεστοστερόνης, όπως είναι η απώλεια της σωματικής τριχοφυΐας και η μείωση του μεγέθους των όρχεων. Επίσης, ελέγχεται η ύπαρξη κιρσοκήλης (διαταραχή της σπερματικής φλέβας) που θεωρείται συχνή αιτία ανδρικής υπογονιμότητας.
Βέβαια, τον κεντρικό ρόλο στην διερεύνηση της ανδρικής υπογονιμότητας κατέχει η εξέταση του σπέρματος που ονομάζεται σπερμοδιάγραμμα. Παίρνουμε πληροφορίες σχετικά με την ποσότητα του σπέρματος, τον αριθμό, την κινητικότητα και την μορφολογία των σπερματοζωαρίων. Αν το σπερμοδιάγραμμα είναι φυσιολογικό, η διερεύνηση του άνδρα στο μεγαλύτερο ποσοστό τελειώνει εκεί. Αν είναι παθολογικό, θα ζητήσουμε μία επανάληψη μερικές εβδομάδες αργότερα.
Το επόμενο βήμα σε επιμονή του παθολογικού σπερμοδιαγράμματος είναι να μετρήσουμε στο αίμα τα επίπεδα ορμονών και πιο συγκεκριμένα της τεστοστερόνης, της LH, της FSH, της προλακτίνης και των ορμονών του θυρεοειδούς. Η διερεύνηση συνεχίζεται με γενετικό έλεγχο και συγκεκριμένα με ανωμαλίες στο Υ χρωμόσωμα. Σε περίπτωση απουσίας σπερματοζωαρίων στο σπερμοδιάγραμμα (αζωοσπερμία) διενεργείται βιοψία όρχεως.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ. Στις περιπτώσεις που ανευρίσκεται συγκεκριμένη αιτία και διορθωθεί, αναμένεται βελτίωση της γονιμοποιητικής ικανότητας του άνδρα και εδώ υπάγονται κυρίως οι περιπτώσεις των ορμονικών διαταραχών. Διχογνωμία υπάρχει όσον αφορά στην κιρσοκήλη, κατά πόσον η χειρουργική διόρθωσή θα επιφέρει βελτίωση. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις που η υποκείμενη αιτία δεν μπορεί να διορθωθεί καθώς και στο μεγάλο ποσοστό των περιπτώσεων που δεν ανευρίσκεται συγκεκριμένη αιτία, η εξέλιξη των μεθόδων Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής προσφέρει την λύση στην θεραπεία της ανδρικής υπογονιμότητας με πολύ καλά αποτελέσματα. Αξίζει να αναφερθεί ότι με την μέθοδο της μικρογονιμοποίησης, ακόμα κι αν δεν έχουμε καθόλου σπερματοζωάρια στο σπέρμα (αζωοσπερμία), μπορεί να επιτευχθεί εγκυμοσύνη με την λήψη πρόωρων μορφών σπερματοζωαρίων (σπερματίδες) μετά από βιοψία όρχεως.